ثروتی بی‌صاحب که قرن‌ها در یک حساب بانکی بریتانیایی انباشته شده، به یک بادآورده احتمالی برای برنادیتو کاستینیراس و ساکنان روستای کوچک یاراگوئی در کوبا تبدیل می‌شود. برنادیتو برای دریافت چک ارثیه عظیم خود، باید نسب خود را به راهبه‌های کاستینیراس که اولین ساکنان منطقه بودند ثابت کند. در شهری منزوی و فقیر که بسیاری از ساکنان آن نام خانوادگی یکسانی دارند، دشمنی شدیدی بین خانواده‌های «کاستینیراس» و «کاستینِیراس» در می‌گیرد.

در کوبای سال ۱۹۷۹، دیگو، هنرمند همجنس‌گرای پر زرق و برق، تلاش می‌کند تا دیوید، یک کمونیست جوان آرمان‌گرا و جدی را اغوا کند اما به سختی شکست می‌خورد. اما دیوید توطئه می‌کند تا با دیگو «دوست» شود تا بتواند زندگی خرابکارانه این هنرمند را برای دولت زیر نظر بگیرد. همان‌طور که دیگو و دیوید درباره سیاست، فردیت و ابراز وجود شخصی در کوبای کاسترو بحث می‌کنند، یک دوستی واقعی بین این دو شکل می‌گیرد.

یک برده‌دار متدین تلاش می‌کند تا با دعوت از ۱۲ تن از برده‌های خود برای شرکت در بازسازی شام آخر، مسیحیت را به آن‌ها آموزش دهد.